Skólinn hóst að nýju á þriðjudaginn mér til heilmikillar gleði og ánægju (nei, ég er ekki að vera kaldhæðin). Fyndið hvað maður er alltaf með eindæmum skipulagður í byrjun annar, allt á sinn vísa stað og glósurnar með öllu óaðfinninlegar.. Svo eftir því sem líður á verða þær sífellt óskiljanlegri og óskiljanlegri þar til maður hættir að þekkja söguna frá félagsfræðinni Mér leið nú svolítið eins og sveitadurgi fyrsta daginn minn þegar ég dró upp glósubók og blýant, reiðubúinn til að hripa niður hvert einasta viskunnar orð sem kennarinn ætlaði að deila með nemendum sínum. Þá voru fartölvurnar dregnar upp hver á eftir annari og ég fékk ófá "Þú veist að það er árið 2005?" augnaráð. Ég herti bara takið á blýantinum mínum og brosti vingjarnlega (vantaði bara hestalyktina, tannleysið og tóbaksklútinn til að fullkomna ímyndina) Krúsinn minn ætlar að vera allan mánudaginn hjá dagmömmu í fyrsta sinn... Það fylgja því frekar blendnar tilfinningar, finnst hann ekki vera nógu stálpaður til að hafa ekki mömmu hjá sér. En honum gæti ekki verið meira sama, vinkaði bara bless af ákafa þegar aðlögunin hófst og gerði svo heiðarlegar tilraunir til að drepa gæludýr heimilisins (vesalings grunlausan högna). Verð nú að segja ykkur frá óförum mínum en mér tókst auðvitað ekki að komast í gegnum tvo daga í skólanum án þess að gera mig að athlægi. Var í félagsfræðitíma og þar vorum við að ræða sjálfsvíg. Kennarinn talaði um hvað það væri undarlegt hversu há tíðnin væri í Asíu. Þá minntist ég á að það væri vegna stoltsins, saman ber hírósíma sjálfsmorðin. Kennarinn glotti og sagði svo " Meinaru ekki harakiri?" Í 19000 sinn á þessu ári breyttist ég í epli í yfirstærð en til allrar hamingju virtust "börnin" sem eru með mér í tíma ekki hafa hugmynd um í hverju vitleysan félst    

Ta, ta Linda " er eitthvað meira að segja?" Markúsardóttir

Já, þá er menningarnóttin/helgin/sólarhringurinn runninn upp. Teitumst áfram! (a.k.a lets´s party on)

Ta,ta Linda "menningarlega" Markúsardóttir.

Ég fór í annað sinn á mjög skömmum tíma til sérfræðings í efnaskipta og innkirtla sjúkdómum. Undirrituð sat á biðstofunnni hjá honum og eins og litlu börnunum sæmir hafði ég móður mína mér við hlið. Hann ætlaði að útbúa fyrir mig umsókn fyrir lyfjakorti sem Tryggingastofnun Ríkisins útvegar (ykkur rámar kannski lauslega í það að sú stofnun er í gríðarlegu uppáhaldi hjá mér). En hann  tjáði mér það þegar ég var hjá honum fyrir viku síðan að ég þyrfti að taka kólesterlækkandi lyf til æviloka vegna sjúkdóms sem faðir minn var svo indæll að útbúa handa mér í fæðingargjöf.  Á þessari viku sem leið fann ég nánast hvernig kögglarnir af blóðfitunni stífluðu æðarnar og ég beið átekta eftir hjartaslaginu sem mundi draga mig til dauða (því eins og þið vitið er fátt algengara hjá hjá fólki undir þrítugu ) Ég borðaði líka grænmeti,ávexti, korn og fræ sem ég kann hvorki að stafa né bera fram og drakk þyngd mína í vatni og lífrænum grænmetissafa á degi hverjum. Svo ég tali nú ekki um vítamínin, bætiefnin og töfratöflurnar allar sem búlduleita konan í Heilsuhúsinu seldi mér á uppspregdu verði með loforði um allra meina bót (ef ekki það þá í það minnsta blóðfitubót). En svo ég víkji nú aftur að lækninum, hann kallar mig að lokum inn á stofuna til sín með þessari yfirveguðu læknarödd sinni og býður mér sæti. Fyrir framan sig hefur hann bunka af blöðum á hæð við mig og rýnir furðulostinná efsta blaðið. Ég og mín yfirmáta bjartsýni (hóst,hóst) sannfærð um það að ekkert fái ég kortið, mér sé einfaldlega ekki við bjargandi og skuli bara hljóta þau örlög að deyja úr hjartaáfalli með munninn fullann af hafraklíði og rúsínum. Annað átti nú heldur betur eftir að koma á daginn því í ljós kom að kólestermælingin sem var framkvæmd á Heilsugæslustöðinni hérna í Firðinum var kolröng og mín blóðfita því í toppstandi! Já, ekki eru allir kýrhausarni jafn vitlausir Og hvað gerði Lindan til að fagna þessum tíðindum? Hún fékk sér að sjálfsögðu 12 kílógrömm af rjómaís

Ta,ta  Linda "vona að þeir vilji ekki aðra mælingu á morgun" Markúsardóttir

Klukkan er óhugnanlega lítið á þessum sunnudagsmorgni en þegar vinnan kallar þá svarar Lindan (eða eitthvað í þeim dúr). Það er raunar ósköp ljúft að keyra svona árla morguns um helgar, enginn á götunum og í 10 mínútur hefur maður heiminn algjörlega útaf fyrir sig. Í dag lýkur svo ráðstefnu hér á hótelinu og við tekur fjögurra daga frí Hlakka mikið til að geta eytt smá tíma með Krúsanum mínum, er að fá snert af samviskubiti yfir tímaleysinu sem hrjáir mig þessa dagana en það stendur allt til bóta. Hefði einnig að öllum líkindum stærra samviskubit ef ég ætti ekki í drenginn minn og á. En ég verð bara að deila því með ykkur hversu mikil himnasending hann sonur minn er, ég hafði aldrei gert mér það í hugarlund að hægt væri að elsku nokkurn svona mikið og hvað þá svona algjörlega skilyrðislaust. Ég trúi því að hann geri mig að betri manneskju, hann hvetur mig til að gera mitt allra besta í öllu því sem ég tek mér fyrir hendur svo ég geti verið honum jákvæð fyrirmynd. Jæja, ætli þetta sé ekki komið ágætt...  Svona áður en væmnin tekur öll völd og ég fer að skrifa um sólina og blómin

Ta,ta Linda " Fríið bíður" Markúsardóttir 

Mikið óskaplega er gott að vinna svona vaktavinnu og geta útrétt á virkum dögum. Já, útrétt segi ég og skrifa! Búin að bralla ýmislegt í dag, sækja mér forláta (takið eftir forláta, en ekki forljóta) línuskauta sem ég ætti vandræðalaust að geta brotið 4-6 bein á. Fór til læknis eftir að pabbi fékk kransæðastífluna í kólesteról athugun og þar kom í ljós að ég hef arfgenga kólesteról hækkun í blóði. Klöppum fyrir því. En það þýðir með öðrum orðum, ég má ekkert borða sem mér finnst gott!! Í staðinn fæ ég krúsku (fræ og trefjar með smá hafragraut), vítamín, meiri trefja og hafraklíð og þessu fæ ég svo að skola niður með gvendarbrunnsvatni og kjarnmikilli sneið af mjólkur fríum osti (betur þekktur þó sem PLAST!). Það er mögulegt að ég sé að ýkja örlítið núna en þó bara mögulegt... Ég verð ss afskaplega grönn innan skamms með skap á við mannýgt naut sökum súkkulaðileysis  Já, það er vandlifað í heimi heilsufíklanna.. Gunni minn, hvernig ferðu að??

Ta,ta Linda "holltmeti er ofmetið!" Markúsardóttir

Ég gekk göngu hinna hýru og stoltu í dag Í FYRSTA SINN! Hef undantekningarlaust verið að vinna á þessum merkisdegi og hef því ekki getað sýnt stuðning minn við aukin réttindi samkynhneigðra í verki fyrr en nú. Fyrir þau ykkar sem ekki vita er hún Berglind systir mín lesbísk.En hún og Brynja konan hennar eignuðust stúlkubarn í apríl á þessu ári.En þar sem Brynja ól ekki barnið og er ekki tengd því "blóðböndum" á hún ekki lagalegan rétt á fæðingarorlofi! Þetta finnst mér vægast sagt til háborinnar skammar enda held ég að stoltari og yndislegri mæður finnist vart í heiminum gervöllum.Félagsmálaráðherrann, Árni Magnússon hélt ræðu í lok göngunnar sem lofaði góðu, vonandi að staðið verði við stóru orðin og réttindi samkynhneigðra verði nákvæmlega þau sömu og gagnkynhneigðra. Er ekki nógu mikið af illgirni og hatri í heiminum? Þurfum við virkilega að berjast gegn ástinni líka?? Tja, mér er spurn... Ta,ta Linda " ástin er ávalt af hinu góða" Markúsardóttir

Þá er ríflega tveggja ára sambandi míns og Arnórs endanlega lokið. Ekkert drama þó, við tókum bara einfaldlega þá ákvörðun að þetta væri okkur og yndislegum syni okkar fyrir bestu. Það hefur svo sem gengið á ýmsu en þetta er óskaplega skrýtið. Það þarf að lærast upp á nýtt að hugsa bara fyrir einn. En þið vitið hvað sagt er, guð lokar aldrei hurð án þess að opna glugga. Þannig að þetta er án alls efa bara upphafið á einhverju nýju og spennandi   Ég sit hérna í vinnunni núna, dagsverkin búin og aðeins 5 og hálfur tími eftir...  Enda örugglega á því að kaupa mér garðskála klædddan með hlébarðaskinni á ebay ef það fer ekki að sjá fyrir endann á þessari gúrkutíð. Skellti mér í bæinn á laugardaginn með Lísu ljósi og Lóu og var það bara ljómandi fínt, enda ekki félagsskapur af verri endanum. Kom heim rétt fyrir fimm og orðinn þetta háöldruð þótti mér nú ósköp ljúft að faðma rúmið mitt aðeins. Þegar ég svo opnaði augun daginn eftir fannst mér eins og eitthvað þungt og sligandi lægi ofan á bringunni á mér. Mér þótti það þó fremur furðulegt enda held ég að hvorki fataskápurinn né skrifborðið mitt séu Íslandsmeistarar í hástökki húsgagna. En þegar betur var að gáð var þar ekkert nema álag af völdum reyksins í bænum á vesalings lungun mín. Sussummsvei og nei, reykinn vil ég ei!! Nei ég er ekki laundóttir Þorgríms Þráinssonar, aðeins stúlka sem væri fullkomlega sátt við það að geta skemmt sér án þess að þurfa að þvo fötin mín og sjálfa mig alveg inn að beini að djammi loknu! Svo mörg voru þau orð. 

Ta,ta Linda " allir í Gay pride göngu!" Markúsardóttir